Een mens mag wel eens een keer gek doen!

Deze week – midden in de pre-opening stress – heb ik een moment ingelast voor DECADENTIE. De aanleiding was een gewonnen weddenschap en mijn compagnon was niet mijn officiële betere helft, maar mijn goede vriend Dr. Evil. Niet wetende hoe erg hij op zijn privacy gesteld is, hou ik het maar op dit koosnaampje (waar hij hard voor heeft gewerkt).

De Locatie: Restaurant Oud Sluis in Nederland
De Decadentie-factor: Een speciaal vegetarisch 6-gangen menu in het 3 Michelin sterren restaurant van Sergio Herman
Het verdict: Fan-FUCKING-tastisch! (Je vergeeft me mijn taalgebruik wel? ’t Is die passie voor eten… ontembaar!)

Ontmoet hieronder dit lekker ding, zonder twijfel het lekkerste hapje dat ik ooit gegeten heb:
(En dat was nog maar opwarmings-hapje 1 van 7)

Restaurant Oud Sluis

Ik ben geen food-blog dus ik ga het nalaten om elk gerecht in het detail te bespreken en te laten zien. Je zal me dan maar gewoon moeten geloven als ik zeg dat het minuscule feestjes waren in mijn mond. Mensen denken te vaak dat als je vegetarisch bent, je enkel ‘konijnenvoer’ kan eten (dit heb ik in mijn 2 decennia van veggie-ness als wel meer dan eens ‘lachend’ mogen horen op restaurant). Als je reserveert voor dit type van etablissement, moet je de brave mensen uiteraard wel vertellen over je culinaire overtuigingen, likes en dislikes. Maar werp even een blik op onderstaande artistieke kunstjes en durf te ontkennen dat er een druppeltje speeksel uit je mondhoek ontsnapt. Sergio heeft -naast een erg foute voornaam- ook een oog voor wat een buik graag wil. Een schuimpje van dit, een streepje van dat, een korreltje van nog iets anders en een mousse van awesomeness….Just the way I like it.

Oud Sluis

En zo ging het feest nog wel even door! 7 hapjes en 5 van de 6 gangen later stond er enkel nog een dessert op het programma. Of zo dachten wij kleindenkende keuters, toch. Als afsluiter werden er eigenlijk nog 3 (!) dolle dessert-rondes georganiseerd. Chocolade, Engelwortel en Passievruchten waren de thema’s en gelukzalige geluiden waren het resultaat.

Met ronde buiken -op de weg naar huis moest de broekknop toch open gezet worden (I’m a lady, I do ladies’ things) – maar eveneens breed grijnzend, kwamen we 4,5u later buiten. Een memorabele namiddag, al was het niet enkel voor het eten, maar ook door het ongekende talent van meneer Herman om op zo wat alles zijn naam en/of logo te kunnen zetten. Van waterflessen tot toiletpapier, een wat vreemd assortiment. Maar hij is ondertussen een bekend merk, en misschien ben ik gewoon een beetje jaloers en wil ik binnenkort ook Chevaliers Des Pieds- toiletpapier!

Door | 2016-11-21T13:52:26+00:00 augustus 24th, 2013|All about Nathalie|4 Reacties

4 Reacties

  1. la merlette blanche 24/08/2013 om 14:37 - Antwoorden

    Dju toch, ooit, als ik centen te veel heb, moet ik daar toch eens reserveren precies!

  2. Dr. Evil 25/08/2013 om 15:33 - Antwoorden

    Dr. Evil was ook zeer content!

    Misschien ook nog even vermelden dat de auteur van deze reactie voor dit festijn één maand geen vlees heeft gegeten! En ik beschouw mijzelf als een echte vleeseter…

    Nog eens bedankt!

    • Chevaliers des Pieds 25/08/2013 om 18:02 - Antwoorden

      Jij bedankt om het vol te houden zodat we een excellent excuus hadden om eens decadent te doen!
      Waar gaan we binnenkort eens eten?

  3. Dr. Evil 25/08/2013 om 20:38 - Antwoorden

    We zullen eens kijken eh, maar moet terug wa verlof opbouwen…

Geef een reactie