100% Geen Leer

100% Geen Leer2017-05-05T17:17:09+00:00

WAAROM SCHOENEN ZONDER LEER?

Welke invloed heeft het slachten van dieren, de leerindustrie en de veeteelt op ons leven en welzijn?

0
Vervuild water per TON

Eerst en vooral: leer is niet enkel – zoals sommigen het beschouwen – een restproduct van de vleesindustrie, aangezien de huid van een dier toch gemakkelijk 10% van zijn gehele waarde vertegenwoordigt.

Leer kan onder andere komen van koeien, varkens, geiten en schapen; maar ook van exotische dieren zoals krokodillen, struisvogels en kangoeroes. Verrassender voor sommigen is dat leer soms ook  van honden- en kattenhuid gemaakt kan worden. In Thailand worden er zo gemiddeld 500 honden per week geslacht. Omdat leer zelden gelabeld is, weet je dus ook nooit zeker van waar (en van wie) het afkomstig is.

Leder productie is daarnaast op zichzelf ook een belangrijke bron van vervuiling. Leerlooierijen liggen vaak in de buurt van rivieren aangezien het looien een constante toevoer van water vereist. Op het einde van dat proces blijven verschillende verontreinigende stoffen (zoals chroom, koolteer, cyanide, verf, vet, haar etc) achter in het water dat vaak gewoon terug naar de rivieren wordt afgeleid.

0%
v/d uitstoot van broeikasgassen

Naast het ethisch aspect, waar meningen sterk over kunnen verschillen, is de vleesconsumptie ook relevant voor de duurzame ontwikkeling.

Intensieve vleesproductie laat een zware stempel achter op ons milieu. Voor de productie van sojabonen voor veevoeders worden in Brazilië bijvoorbeeld, grote delen van het Amazonewoud ontbost. Productie op de enorme schaal waar we nu aan zitten, tast daarnaast ook zeker de biodiversiteit onder de runderen aan.

Maar het allergrootste probleem is de miljarden tonnen mest en de daarbij horende methaan gassen die deze 1,5 miljard runderen produceren. Zo zijn deze zachtaardige dieren verantwoordelijk voor 18% van alle broeikasgassen en dat is meer dan alle auto’s, vliegtuigen en andere vormen van vervoer tezamen.

Reken daar ook nog eens bij: alle brandstof die verbruikt wordt om veevoer te laten groeien, om het vlees te produceren en  vervoeren,  én om vegetatie weg te halen voor begrazing – en dan komt dat rekensommetje uit op nog een extra 9% van alle uitstoot van kooldioxide, het meest voorkomende broeikasgas.

Leder productie is daarnaast op zichzelf ook een belangrijke bron van vervuiling. Leerlooierijen liggen vaak in de buurt van rivieren aangezien het looien een constante toevoer van water vereist. Op het einde van dat proces blijven verschillende verontreinigende stoffen (zoals chroom, koolteer, cyanide, verf, vet, haar etc) achter in het water dat vaak gewoon terug naar de rivieren wordt afgeleid.

0 miljard
dieren gedood per jaar

Als zo veel mensen nog steeds lijden onder oorlog, hongersnood en armoede, waarom zouden we ons dan ook nog zorgen moeten maken over het lijden van dieren ?

Op persoonlijk vlak: omdat we dat kunnen. Ons bewustzijn, onze inventiviteit en onze empathie geven ons de mogelijkheid om andere keuzes te maken dan die leeuw in de savanne. Wij hébben de optie om minder lijden te veroorzaken, je moet ze enkel kiezen.

Op grotere schaal: voor onze maatschappij. Wij beïnvloeden zelf de aard van de maatschappij waarin we leven door middel van ons dagelijkse doen en laten. Wanneer we dierenmishandeling tolereren, tolereren we wreedheid in ons leven, onze omgeving, en in onze maatschappij. Geweld is besmettelijk. Hoe kunnen we verwachten grote sociale problemen op te lossen binnen ‘onze eigen soort’, als we volledig ongevoelig blijven voor het lijden van anderen?

Leo Tolstoy zei het misschien beter: “Zolang er slachthuizen zijn, zullen er slagvelden zijn.”